Bachir Bouhaite - getuigt over de ramadan

Bachir woont samen met zijn moeder in Geel maar dit jaar beleeft hij de ramadan alleen. Zijn moeder zit vast in een hotel in Marokko en kan momenteel niet gerepatrieerd worden, zij beleeft dus ook de ramadan op een andere plek dan andere jaren. Voor hen loopt het dit jaar helemaal anders dan andere jaren.

“Iedereen zit in zijn eigen kot. Het gevoel van samenhorigheid maakt de ramadan zo belangrijk voor ons, en dat ervaar je nu minder. Naar de moskee gaan is er niet bij. Wel kun je via Facebook bij moskeeën live lezingen volgen. Ik heb het gevoel dat het geen ramadan is, maar toch ook wel. De vasten breken doe je met vrienden en familie. Ook wil ik oog blijven hebben voor mensen in eenzaamheid en vooral in onze eigen buurt. Ze kijken tegen muren aan. Dat ervaar ik nu zelf ook.

Normaal kookt mijn moeder of koken vrienden als we daar worden uitgenodigd. Nu kook ik enkel voor mezelf. Mijn vrienden en kennissen brengen af en toe eten omdat ze weten dat ik alleen ben. Tijdens het eten videobel ik vaak met vrienden, dat geeft het gevoel dat we allemaal samen eten. We vragen dan aan elkaar wat iedereen heeft gekookt, hoe iedereen zijn dag is geweest…

In deze coronaperiode is het belangrijk dat de mensen elkaar helpen. Ik merk dat iedereen binnen de moslimgemeenschap zich extra inzet voor anderen en ook actief bezig is om anderen te helpen. Er wordt uiteraard rekening gehouden met de maatregelen en dit maakt dat iedereen zich goed moet organiseren.

Organisaties binnen de moslimgemeenschap zetten initiatieven op poten zoals noodpakketten afleveren bij mensen en geld inzamelen voor goede doelen. Vóór de coronaperiode zamelde de moslimgemeenschap vooral geld in voor de moskee en nodigden gemeenschapsleden anderen uit om samen te eten. Nu schenken we meer aandacht aan mensen die hulp nodig hebben in deze moeilijke tijden.

De normale gang van zaken valt nu weg en maakt dat ik meer ‘verplicht’ tijd voor mezelf neem. Uiteraard zijn de opties nu beperkter maar ik ben wel blij met deze ‘extra’ vrije tijd. Ik besef nu wel dat ik meer tijd voor mezelf moet vrijmaken, zeker als ik terug aan het werk ga en we meer vrijheid krijgen als de coronamaatregelen versoepelen. Ik denk dat veel mensen dit gaan beseffen en ik hoop dat meer mensen tijd voor zichzelf zullen nemen.

Bachir werkt voor AIF+, een multiculturele vereniging die Nederlandstalige sociaal-culturele verenigingen samenbrengt: “Ik doe dat momenteel van thuis uit. Tijdens deze moeilijke tijden kan ik nog altijd mensen doorverwijzen naar de medewerkers van dienst Gelijke Kansen. De actie voor laptops loopt goed. Doe zo voort!”