Hanne - jonge Gelenaar

Hanne vertelt over hoe zij de coronaperiode tot nu toe ervaarde en hoe belangrijk vaccinatie voor haar is.

Hanne: Het is een moeilijke periode voor iedereen, denk ik. Zowel voor jong als oud. Momenten in het weekend waarop je normaal gezien gezellig samen bent met vrienden, zijn zeldzaam. Als ze doorgaan is het buiten met een heel kleine groep. De versoepelingen een dikke twee maanden geleden, die al snel weer verstrengd werden, leken een lichtpuntje aan het einde van de tunnel. Helaas! Nu kijk ik enorm uit naar de zomer en hoop ik dat er dan meer evenementen kunnen doorgaan, al zal alles nog heel kleinschalig georganiseerd worden.

Volgens mij missen jongeren hun vrienden en familie het meest. Maar vooral 'sociale contacten' in het algemeen denk ik. Zowel op school als in het dagelijkse leveren hebben jongeren het niet gemakkelijk. Toch merk ik dat mijn ouders het thuiszitten ook beu zijn. 

Ik kijk met een gemengd gevoel terug op de afgelopen maanden. Er zijn mensen die veel meer lijden onder de coronacrisis en ik reken mezelf bij de groep die het eigenlijk nog gemakkelijk heeft. Toch heb ik soms ook momenten waarop ik niet goed in mijn vel zit door het hele coronagebeuren. Ik denk dat iedereen hier wel last van heeft!

Ik ben zelf al gevaccineerd omdat ik meewerk als coördinator in het vaccinatiecentrum in Mol. Ik heb geen seconde (zelfs geen miliseconde!) getwijfeld om mij te laten vaccineren. Hoewel er veel rond de vaccinaties en verschillende vaccins te doen is geweest, lijkt het mij de enige aangewezen manier om terug naar “normaal” te gaan. Vaccins hebben er al voor gezorgd dat de algemene gezondheid van de mensen verbeterd is. Ik vind het persoonlijk belangrijk dat mensen zich laten vaccineren voor anderen te beschermen. Zowel grootouders als ouders en je eigen vrienden hebben baat bij een coronavaccin. Het is niet enkel een “daad” voor jezelf, want iedereen heeft te maken gekregen met deze gezondheidscrisis. 

Ik kijk er het meeste naar uit om terug met de hele familie samen te komen en veel bij te praten. Ook het samenzijn met vrienden heb ik erg gemist. Ik ben in volle coronaperiode gestart op mijn nieuwe job en zag nog nooit het hele team van collega's eens samen, daar kijk ik ook heel hard naar uit.
Een feestje waarop we kunnen dansen tot de zon opkomt staat ook hoog op mijn post-corona verlanglijst.’